Ingedeeld onder: het leven zoals het is
Heel goed nieuws! Op het moment van dit schrijven krijgt mama haar laatste chemo-kuur 
Nog een paar dagen moet mama afzien en ziek zijn… Dan volgen er verschillende onderzoeken en dan volgt er een laatste deel van de therapie: de radiotherapie. Maaaaaaaaar: vandaag een heugelijke dag dus, want mama krijgt haar laatste chemotherapie Wat ben ik blij dat het voorbij is voor mijn lieve mama
Het is een kort bericht omdat ik morgen mijn laatste proefexamen heb en dat morgenavond eens goed ga vieren Juplaaaaa, it’s party-time!
Wat ik (en vooral mama) een paar maanden nog maar van kon(den) dromen toen het op 31 juli allemaal begon voor mama, is bijna zover: HET EINDE VAN DE CHEMOTHERAPIE!
Donderdag kreeg mama haar 5e en tevens voorlaatste chemo-kuur. Als alles goed gaat, is het op 13 november gedaan en krijgt mama haar laatste chemo… Eindelijk! Daarna volgen een hoop onderzoeken over het effect van de chemo, hoe goed mama hersteld, … En dan volgt het laatste deel van een lange periode: radiotherapie. Maar aangezien dat wij weten hoe dat afloopt met mijn tante (zie vorige berichten), is dat vergeleken met de chemo geen al te zware periode.
Mama is dit weekend weer ziek, wat ook normaal is, maar blijkbaar wel minder erg ziek dan de eerste keren. Nog 1 keer, mama, nog 1 keer moet je ziek zijn! Nog heel even…
Amai, wat een periode eigenlijk. Als ik terugdenk aan zomer 2007, een prachtige reis naar Kroatië (en 2 dagen Venetië en een dag Salzburg), iedere dag: zon, zwembad & luieren! Zelfs mama genoot van het luilekkerleventje… Niet wetend dat we een jaar later door het noodlot getroffen gingen worden. Ik, die dan alles gedaan had om iets van haar 2e zit te maken (wat jammergenoeg niet gelukt is), terwijl ik mama zo zag afzien 
En toch bleef mama altijd zo sterk, vol moed en zelfvertrouwen, was mama eigenlijk meer bezorgd om mij en mijn herexamens dan dat ze bezig was met haar ziekte… We zijn er zonder kleerscheuren doorgekomen (alé ja, psychologisch toch), denk ik toch. Punten zijn, gezien de omstandigheden, zelfs verbeterd en dat was voldoende om verder te doen. En opgeven? Nooit aangedacht, staat zelfs niet in mijn woordenboek en zal daar ook nooit instaan! Nah! Diploma Politieke Wetenschappen zal ik halen en zal ook zo zijn! Klinkt strijdvaardig hé?
Komende 3 weken is het proefexamentijd, bah! (Niet dat ik van plan ben mij volledig op te sluiten op mijn kamer en niet meer buiten te komen, het sociale leven moet ook onderhouden worden, naturlich) Hopelijk met al wat betere punten, om dan na de proefexamens nog eens stevig uit te gaan en dan weer alles te geven voor een 1e zittijd… Wat zou het zalig zijn om geslaagd te zijn, zelfs voor statistiek, 3 maanden vakantie… Zalig toch! (ok, ik droom, ik weet het :p). Nu, het is geen utopie (haha, leve Thomas More en de cursus Sociale & Politieke Leerstelsels van ene prof Doom). Want als je je jaar bist, is het ook best normaal dat je er nu toch voor een aantal vakken er door bent. Laat ons zeggen, toch voor minstens 4 van de 5 en daar ga ik voor. En mocht het statistiek er bij zijn en dus een volledige 5 op 5 geslaagd, het zou de max zijn!
Ok, stop dreaming. Back to reality! Momenteel ben ik aan het babysitten (again). En dus het ideale moment om eens rustig een blogbericht te schrijven.
Onder het motto “kleine kindjes worden groot” hoop ik dat mijn 15-jarige zus het goed van af brengt op haar 1e babysitavondje… En we zitten zelfs op 100m van elkaar, in dezelfde straat. Is Astene dan zo klein? Mijn lief klein zusje… Die dat inderdaad ooit was, maar nu midden in een beu-periode zit blijkbaar. Soms denk ik toch dat ik 15 zussen heb rondlopen in huis… Nu ja, het gaat over zeker? Ooit…Snel?… We zien wel… En toch blijft ze mijn kleine zus!
En nu nog wat tv kijken… Have a nice weekend!
Ingedeeld onder: het leven zoals het is
Ik denk dat een korte inleiding over wat er nu met mama aan de hand is, waarschijnlijk niet meer nodig is.
Vorige week donderdag kreeg mama haar 4e chemo-kuur. Er zijn er dus nog 2 te gaan en het einde is dus in zicht, eindelijk! Mama kijkt er enorm naar uit. Zo zei ze vandaag nog tegen mij: “de laatste loodjes wegen toch het zwaarst, hoor Celine”… Nog 2 te gaan! Nog 2 keer ziek zijn en dan zijn we er EINDELIJK!
Gisteren nog een collega van mama tegengekomen op de bus, die mama veel moed toewenste. Mama heeft ook zelf al laten weten dat ze het soms toch beu is om thuis te zitten en graag eens terug wil naar haar werk. Groot gelijk! Ik zou het ook beu worden, altijd dat binnen zitten en niet veel kunnen weggaan vanwege de kans op infecties…
En toch blijft de confrontatie van mij met het woord “borstkanker” toch nog zwaar. Heb onlangs een magazine gekocht dat speciaal over dat onderwerp ging en als je feiten leest van: “1 op 9 vrouwen (bijna 1 op 8 ) krijgt er ooit mee te maken”, dan denk je van: “mama, je bent lang niet de enige”… En nog een belangrijk feit dat vermeld werd, was dat blijkbaar op de dag dat mama het slechte nieuws te horen kreeg er 25 andere vrouwen waren die dezelfde diagnose te horen kregen.
Mijn lieve, lieve mama… Nog iedere dag vraag ik mij af: “WAAROM?” Waarom juist JIJ? En jij, die met zoveel moed en zelfvertrouwen telkens die chemo’s ondergaat. Ik bewonder je enorm! We zijn er bijna, mama, nog 8 weken te gaan!
Erg originieel is mijn blogbericht-titel nu eens echt niet hé… Maar ik vind gewoon geen inspiratie!!! Pfuh…
En ben mij aan het vervelen, NOG beter… Ben aan het babysitten en blijkbaar is het zaterdagavond = uitgaanavond en ja, nu zit ik hier, pfff…
Nu ja, ideaal moment om mijn blog te updaten En wa muziek beluisteren… In een rustig en leeg huis… Wat moet ik nog meer hebben?
En nu niet weten wat te typen hé, NOG erger… Pfff…
Met mama gaat alles goed, alé ja. Eigenlijk niet, maar met het moraal is alles inorde. Mama kreeg donderdag haar 4e chemo, nog 2 te gaan! Het einde is dus in zicht Nog heel even hé mama!
Familiaal nieuws dan: Volgende week wordt mijn opa 85!! And it is still counting Groot feest dus, volgende week in Brugge…
En met mij aan de unief, is alles ook ok. Wel raar dat ik nu niet meer de mensen van 2e Bach zie Maar ja, dan moet het maar hé…
Deze week: drukke week… DINSDAG: OPENINGSDEBAT CDS GENT!!! (meer info: www.cdsgent.be) en woensdag de beentjes gaan losgooien op de openingsfuif van Politeia! Jippieeee!!! Na een brave week, nu een feestweek!
Ingedeeld onder: CD&V, Middelkerke, blog, het leven zoals het is | Tags: CD&V, Middelkerke, politiek, Universiteit
Bijna een maand is het hier stil geweest… EEN MAAND!
Maar in die maand is er enorm veel gebeurd, zijn er belangrijke knopen doorgehakt en ben ik terug 2 weken naar zee geweest om te werken…
Ik heb een belangrijke knoop doorgehakt in verband met mijn studierichting. Ik heb er voor gekozen om er nog eens een jaartje voor te gaan en ik moet zeggen dat ik tot nu toe nog geen spijt heb van mijn beslissing Het alternatief was Lager Onderwijs, maar dat blijft een alternatief, mocht het nodig zijn is er nog altijd het alternatief…
2 weken heb ik aan zee doorgebracht. 2 zalige weken heb ik aan zee doorgebracht, veel tijd om na te denken en ook te werken natuurlijk. Het was niet echt druk zoals het zo vaak is als in het seizoen (= juli & augustus), maar toch druk genoeg om niet te weten waar eerst te beginnen. En als enige jobstudente (buiten het vaste personeel daar), heb je zeker werk genoeg! Had zelfs spijt dat ik niet nog paar dagen ben gebleven, want ik heb jammer genoeg heel veel werk.
Hoe het nu ondertussen met mama gaat? Heel goed. Mama is in een goede week, dus ja En ze doet enorm haar best! Donderdag krijgt mama haar 4e chemo, dan nog 2 te gaan… Bijna in de helft dus!
Toch blijft de confrontratie toch nog altijd moeilijk. Paar dagen geleden was er op de radio een programma dat toen ging over het thema ‘borstkanker’ en ik ben spontaan in wenen uitgebarsten. Als je die getuigenissen hoort en je ziet het bij je eigen mama… Het is niet gemakkelijk, maar het lukt ons wel!
Morgen ga ik naar het veelbesproken CD&V Actualiteitscongres. Toch spannend om met politiek op zo een hoog niveau bezig te zijn…
Even een snel berichtje tussendoor.
Druk druk, met de examens (heb ze nog tot woensdag). Dus daarmee dat het hier zo stil is.
Hoe het met mama is? Wel, alles gaat goed. Mama is enorm sterk en ook met haar pruik. Vanavond is ze voor de eerste keer sinds de chemotherapie begon nog eens naar een feest (een trouwfeest). Dus alles gaat goed
En voor de rest: nog heeeeeeeeeeeeeeeeeeeel even blokken en dan is het vakantie en ga ik terug naar Middelkerke voor 2 weken, joepie!
Ingedeeld onder: het leven zoals het is | Tags: chemotherapie, kanker, studeren
Vooraf: Begin juni laatstleden kreeg mama bij een jaarlijks gynaecologisch onderzoek het zware verdict te horen: er was een kwaadaardig tumor gegroeid in haar linkerborst. Aangezien dat haar 2 dochters met examens zaten, wou mama hun daar niet met lastigvallen en heeft mama dat voor hun 10 dagen verzwegen. Ondertussen onderging mama verschillende onderzoeken: Is het uitgezaaid? Is er kans op genezing? Hoe reageert de rest van het lichaam op de kanker? Moet er chemotherapie ondergaan worden? Op al deze vragen kwam er een positief antwoord: NEEN, de kanker is niet uitgezaaid. JA, er is kans op genezing. JA, het lichaam reageert goed op de kanker en NEEN, er moet geen chemotherapie ondergaan worden, alleen maar bestralingen (toen toch, voor de operatie…). Maar een operatie drong zich wel op. Dit wou mama dan weer niet tijdens de examenperiode, want ze wou niet dat de examens daaronder leden. Na het laatste examen van haar dochters (gelukkig vielen de laatste examens van de oudste & jongste dochter op hetzelfde moment), kon mama het niet meer verzwijgen, want de operatie volgde al een week later. De dag na ons laatste examen heeft mama het ons verteld: er was een “niet-goedaardig gezwel” gegroeid in mama’s linkerborst (het woord ‘borstkanker’ hoort mama niet zo graag). Ik viel uit de lucht: Mama & borstkanker? Neen, dat kan niet… En toch niet bij MIJN mama… Jammer genoeg zit het dichter dan je denkt, ook al denk je niet dat het jou kan overkomen, toch is de kans groot dat je het meemaakt en is het enorm verschieten als dat je eigen mama overkomt… Maandag 30 juni werd bij mama de tumor succesvol weggehaald, MAAR de tumor bleek groter te zijn dan gedacht: niet de verwachte 2 à 3 cm, maar de tumor was 5 cm groot! (neem er maar eens een lat bij, 5 cm is niet niks) Aangezien de tumor groter was dan verwacht en ze niet genoeg barrière konden wegnemen (dus niet genoeg “extra” konden wegnemen om te zorgen dat de borstkanker helemaal weg is), stonden de dokters dan ook voor een dilemma: nemen we de volledige borst weg of wordt het chemotherapie? Na beraad werd er gekozen voor het laatste: chemotherapie… Maar dan ook de lichtste vorm van chemotherapie. En donderdag 31 juli was het dan ook zo ver, mama kreeg voor de 1e keer de chemo-medicatie toegediend… Aangezien we niet goed weten hoe of wat, is het dan ook voor ons (papa & 2 dochters) een stap in het onbekende… Ondertussen volgde er eergisteren een tweede…
Wat is mama mooi met haar muts en haar pruik! Echt… Stiekem ben ik een beetje jaloers op die muts :-) Het is een superleuke muts (een plopmuts, zoals je het zelf al lachend noemt). Maar ik krijg hem cadeau achteraf
Om het natuurlijk niet grof te zeggen, maar als het loopt zoals de vorige keer, wordt mama vandaag ziek. Dan wordt het weer een moeilijk weekend voor ons. Donderdag kreeg mama haar 2e chemo en nu weten we wat er gaat volgen, dus kunnen we ons al een beetje plannen. Gisteren was mama al wat moe, alhoewel dat toen de 4×100m meisjes de zilveren plak pakte, mama even enthousiast was als mij
Ik ben echt trots op mijn mama. Hoe moeilijk moet ze het niet hebben? En toch is ze zo enorm sterk, echt zo bewonderingswaardig. Maar mama weet ook dat alles terug goed komt, alles En dat geeft mama kracht en sterkte om door te gaan. Nog 4 keer chemo te gaan! En dan nog een paar maanden radiotherapie en mama is weer de oude
En ik? Ik heb al 2 herexamens achter de rug en heb er nog 3 te gaan. Het is niet altijd even makkelijk, maar ik sla er mij wel door. Gelukkig dat ik de blok heb, dan heb je toch iets om je mee bezig te houden
Mama,
hoe vreselijk moet het niet zijn om te horen krijgen dat je een kwaadaardig gezwel in je borst hebt? Jij kreeg dit te horen in juni… Je was er waarschijnlijk kapot van…
3 weken geleden kreeg je je 1e chemo… Je verdient dit helemaal niet, je mag dit niet ondergaan. Jij die zoveel doet voor mij, jij die zo vaak klaar staat voor mij… En toch ben je zo sterk… Zo een sterke mama dat ik heb, ik ben trots op je!
Zojuist ben je vertrokken om je pruik, hopelijk is het een mooie… En straks krijg je je 2e chemo… Waarom toch, vraag ik mij dan af? Waarom? Het is gewoon niet eerlijk dat jij zo moet afzien… Ik wou dat ik kon delen in de last die je moet dragen…
Maar, je houdt je sterk! Misschien ook omdat je weet dat het geneesbaar is en dat alles terugkomt zoals het vroeger was.
En ik moet mij concentreren op de blok van jou… Hoe zwaar ik het ook heb (je weet dat ik het er niet gemakkelijk mee heb), ik mag mij er niet teveel door laten leiden. Ik bewonder je, mama!
Heel veel sterkte, lieve mama! Ik denk aan je!
Je oudste dochter
Ingedeeld onder: het leven zoals het is
Gisteren is er verlossend nieuws gekomen: Mijn tante moet geen chemotherapie ondergaan. Als dat geen goed nieuws is, na al het slechte van vorige week…
Morgen is het the big day voor mama: dan gaat ze om haar pruik. Het zou een mooie worden, met haar vanuit Rusland…
Het is een kort berichtje, omdat ik druk aan het studeren ben 
Maandag begin ik er aan…
Ingedeeld onder: het leven zoals het is
Het moet niet altijd slecht nieuws zijn dat ik hier op mijn blog plaats, ook als er goed nieuws te rapen valt, mag dat ook worden meegedeeld.
De operatie van mijn tante is geslaagd! Het is nu afwachten hoe het verder moet: bestralingen, chemo, … Maar het is toch goed nieuws.
Met mama is alles ok. Ze is wel als het ware ‘opgesloten’ in ons huis, want door het lage aantal witte bloedcellen mag mama niet onder de mensen komen. Daarom gaat mama maar heel zelden weg, of het is eens boodschappen gaan doen op een uur dat mensen aan het eten zijn ofzo. Volgende week donderdag volgt er een 2e chemo.
En volgende week maandag is er een 1e herexamen!
